Jak Coello udaremnił plan Chingotto

Wiosną Federico Chingotto zdawał się znaleźć sposób na wytrącenie Arturo Coello z równowagi: przesuwanie go, granie za jego plecami lub w kierunku siatki, a następnie szarżowanie w dół, zanim hiszpański leworęczny miotacz zdołał odzyskać równowagę. Kilka miesięcy później sytuacja się odwróciła. Coello nie zadowala się już jedynie stawianiem oporu w wymianach krzyżowych: ma teraz dwie odpowiedzi, które pozwalają mu zyskać przewagę nad zawodnikiem, który do tej pory nieustannie mu ją odbierał.

Liczby wyraźnie odzwierciedlają tę zmianę. Po przegraniu czterech kolejnych meczów z Galánem i Chingotto na początku sezonu, Tapia i Coello wygrali pięć ostatnich bezpośrednich spotkań. Ich zwycięstwo w londyńskim turnieju P1, 6/3 5/7 7/5 pozwala im teraz przewodzić 6-4 w meczach w 2026 roku .

Ale ta dobra passa nie jest wyłącznie wynikiem siły Coello czy talentu Tapii. Na przekątnej między dwoma zawodnikami prawego skrzydła, wydaje się, że stopniowo nastąpiła zmiana taktyki.

Kiedy Chingotto uniemożliwił Coello grę

Podczas sukcesów Galána i Chingotto na początku sezonu, a zwłaszcza podczas ich pokazu w finale P1 w Buenos Aires, który wygrali 6 / 2 6 / 1 Wrażenie wizualne było uderzające.

Chingotto niekoniecznie chciał natychmiast zakończyć akcję. Jego początkowym celem było przesunięcie Coello i zmuszenie go do przyjęcia niewygodnej pozycji obronnej. Głęboka wibra u jego stóp, piłka w kierunku siatki lub trajektoria lotu piłki za plecami wystarczyły, by wytrącić z równowagi numer 1.

Argentyńczyk ruszył z impetem. Ledwie Coello dotknął piłki, Chingotto był już przy siatce, gotowy do krótkiego zwrotu. Wysoki leworęczny miotacz nie miał czasu ani na odzyskanie pozycji, ani na przygotowanie się do ataku.

Ta umiejętność zabierania czasu była prawdopodobnie jedną z najlepszych broni Galána i Chingotto w walce z przeciwnikami numer 1.

Pierwsza reakcja: kontratak na víborę półwolejem

Pierwszym widocznym elementem ostatnich konfrontacji jest obrona Coello w sprawie víbory Chingotto.

Zamiast konsekwentnie wycofywać się i czekać na piłkę przy koszu, Coello stara się teraz przejąć ją wcześnie, czasami półwolejem. Uderzenie jest trudne, ponieważ margines nad siatką się zmniejsza, ale całkowicie zmienia to kolejność.

Kiedy Coello łapie nisko lecącą piłkę u stóp Chingotto, Argentyńczyk nie ma już czasu na ustawienie się w wygodnym pierwszym woleju. Musi grać, poruszając się do przodu, często pod siatką. Zawodnik, który miał atakować, staje się teraz tym, który musi radzić sobie z trudną piłką.

Coello wykorzystuje również ten wczesny kontakt z piłką, aby bezpośrednio uderzyć lobem. Ten półwolejowy lob jest z pewnością bardziej ryzykowny, ale dobrze wykonany zmusza Chingotto do przerwania ataku i powrotu na tył kortu.

Efekt taktyczny jest dwojaki. Coello zostaje natychmiast uwolniony od presji, podczas gdy Chingotto musi wykonać wiele biegów do przodu i do tyłu. W trakcie finału ten wysiłek fizyczny jest znaczący.

Co najważniejsze, Coello odzyskuje element, którego mu brakowało: czas. Po powrocie na właściwe miejsce może stopniowo iść naprzód i ostatecznie ustawić swoją grę.

Druga odpowiedź: blisko linii w kierunku Galán

Druga zmiana dotyczy kierunku wybranego przez Coello.

Chingotto od dawna potrafił przewidywać wiele zagrań leworęcznego miotacza na krzyż i bardzo szybko przesuwać się po przekątnej. Coello teraz częściej wykorzystuje grę równoległą, aby atakować Galána bezpośrednio.

Jeśli strzał zostanie wykonany perfekcyjnie, piłka poleci wzdłuż bocznej bariery, a następnie zatrzyma się tuż przy słupku. Galán musi się bronić w swoim narożniku, mając bardzo mało miejsca na przepuszczenie piłki i przygotowanie się do odwetu.

Ta zmiana kierunku nie musi być za każdym razem zwycięskim ruchem, aby była skuteczna. Sama jej obecność zmienia ustawienie przeciwnika. Chingotto nie może już tak swobodnie poruszać się w kierunku bramki, po prostu przewidując podanie diagonalne. Galán ze swojej strony musi bardziej chronić flankę i nie zawsze może zamknąć środek.

Coello tworzy w ten sposób pewną formę niepewności. Może nadal grać dośrodkowaniem na Chingotto, ale teraz ma na tyle precyzyjne wyjście równoległe, że uniemożliwia dwójkom zablokowanie toru wokół niego.

Coello nie tylko stał się potężniejszy

Smecze, woleje i umiejętność krycia siatki Coello to oczywiście nic nowego. To właśnie one uczyniły go jednym z najbardziej dominujących graczy w lidze.

Zmiana leży gdzie indziej: lepiej broni obszarów, w których Chingotto dezorganizuje go.

Coello nie tylko zdobywa więcej punktów bezpośrednio, ale także oddaje mniej strzałów z niekorzystnych pozycji. Jego półwolej pozwala mu neutralizować zagrania Chingotto, a jego równoległe strzały w kierunku Galána uniemożliwiają zawodnikom numer 2 skupienie się na całej grze na akcjach krzyżowych.

Po zaabsorbowaniu tej początkowej presji, równowaga sił ponownie przechyla się na korzyść numer 1. Coello może odzyskać bramkę, Tapia ma więcej miejsca na tworzenie akcji, a ich siła ostatecznie przekłada się na wygraną.

Pierwszy set londyńskiego finału doskonale to zilustrował. Coello natychmiast kontrolował swoje uderzenia krzyżowe, a Chingotto potrzebował czasu, aby odzyskać skuteczność wibory. Kiedy w końcu mu się to udało w drugim secie, jemu i Galánowi udało się doprowadzić do remisu. Ale w trzecim secie numer 1 ponownie przesądził o losach meczu. 6/5 , w momencie gdy kilka błędów Chingotto otworzyło drzwi.

Seria porażek, ale różnica nadal niewielka.

Jednak pięć ostatnich zwycięstw Tapii i Coello nie powinno dawać podstaw do twierdzenia, że między tymi parami utworzyła się przepaść.

W Rzymie zwyciężyła liczba 1. 7 / 5 7 / 6 W Walencji prowadzili Galán i Chingotto 5/2 w trzecim secie Następnie 5-1 w decydującym tie-breaku , przed ukłonem 6/7 6/1 7/6 W Bordeaux wygrali pierwszy mecz, zanim przegrali 5/7 7/6 6/2 W końcu w Londynie tylko jedna przerwa 6/5 w trzecim secie rozdzieliło dwa zespoły.

Z wyjątkiem finału w Valladolid, który wygrali 6 / 4 6 / 3 W przypadku drużyn numer 1 mecze pozostają niezwykle wyrównane.

Galán i Chingotto są zatem bliscy znalezienia rozwiązania. Nie potrafią już jednak utrzymać intensywności, która pozwoliła im zdominować rywalizację wiosną. Stwarzają okazje, regularnie popychają przeciwników do decydującego seta, ale ostatecznie ulegają w finałowych gemach.

Pretoria – kontrprzykład, który mówi sam za siebie

Porażka Coello i Tapii z Javim Lealem i Franem Guerrero w półfinale Pretorii P1 przypomina nam jednak, że numer 1 może znaleźć się w trudnej sytuacji, jeśli nie będzie miał czasu na ułożenie swojej gry.

W warunkach, które są niezwykle szybkie ze względu na wysokość Pretorii, położonej na wysokości ok. 1 metrów Leal i Guerrero nie chcieli być bierni. Starali się przejąć siatkę, unikali gromadzenia kul i utrzymywali stały nacisk. Zwyciężyli. 7 / 5 7 / 5 kończąc serię 27 kolejnych turniejów finałem dla Coello i Tapii.

Warunki w RPA były wyjątkowe i wyciąganie z nich uniwersalnej formuły byłoby ryzykowne. Zasada jest jednak podobna do tej, którą Chingotto i Galán osiągnęli na początku sezonu: uniemożliwili Coello i Tapii oddychanie, skrócili ich czas przygotowań i zmusili do gry każdą piłką pod presją.

Teraz wyzwaniem jest odtworzenie tego ciśnienia w mniej ekstremalnych warunkach i przez cały czas trwania finału.

Madryt, kolejne laboratorium dla tej przekątnej.

Wznowienie rozgrywek w Madrycie P1, zaplanowane od godz. 29 sierpnia do 6 września pozwoli nam obserwować dalszy rozwój wydarzeń w tym pojedynku.

Chingotto może potrzebować bardziej zróżnicować głębokość swojej vibory, dostosować tempo podejścia lub zaakceptować budowanie dodatkowego uderzenia przed wypadem w kierunku siatki. Galán może również próbować przewidywać równoległe uderzenie Coello, aby zamknąć to nowe otwarcie.

Finał oczywiście nie rozgrywa się tylko między Coello i Chingotto. Tapia i Galán wciąż potrafią odwrócić losy meczu różnicą kilku punktów. Jednak ta przekątna wydaje się obecnie w dużej mierze decydować o układzie sił.

Kiedy Chingotto zdołał przesunąć Coello i natychmiast go zaatakować, on i Galán zyskali przewagę. Od kilku turniejów Coello lepiej radzi sobie z przyjmowaniem tego początkowego ataku, wcześniejszym kontrowaniem i częstszą zmianą kierunku. Dzięki temu może się ugruntować, nacierać i dać upust swoim naturalnym zdolnościom.

Chingotto był graczem, który odbierał Coello czas. Teraz Coello nie daje mu czasu na wykorzystanie nierównowagi, którą sam stworzył. Być może to właśnie tam nastąpił punkt zwrotny w tej rywalizacji.

Antoine Tricolet

Odkryłem Padel Trafiłem do Hiszpanii przypadkiem, na kempingu. Od razu mnie wciągnęło; pasjonuję się padlem, śledzę wiadomości międzynarodowe i regionalne z takim samym entuzjazmem, jak sam sport.