Obecny na turnieju Rolanda Garrosa, aby towarzyszyć francuskim zawodnikom biorącym udział w  Paryż Major ,  Pablo Ayma , trener męskiej reprezentacji Francji, przemówił do mikrofonu Padel MagazineSzczególnie interesujący wywiad przeprowadzony zaledwie kilka tygodni przed  Puchar Świata w Doha , w którym Argentyńczyk zastanawia się nad postępem francuskiego padla, wyborem, który podjął przez kilka lat, aby skupić się na młodzieży, występami  Timéo Fonteny’ego, Dylana Guicharda czy Thomasa Leygue’a ale także o ambicjach Les Bleus w perspektywie krótkoterminowej i długoterminowej.

A po czterech latach kierowania reprezentacją Ayma nie kryje swojego entuzjazmu: dla niego ten paryski Major to po prostu  najlepszy występ francuskich piłkarzy od czasu objęcia przez niego urzędu .

„To bez wątpienia najlepszy rok dla francuskich graczy”.

Występ francuskiej drużyny w Roland-Garrosie bez wątpienia zrobił wrażenie na trenerze reprezentacji. Kilku francuskim zawodnikom udało się przejść pierwszą rundę i…  Thomas Leygue Zaczynając od eliminacji, zaszliśmy jeszcze dalej, docierając do 1/8 finału.

„To mój czwarty rok tutaj i myślę, że z tych czterech lat to prawdopodobnie najlepszy rok dla francuskich graczy w tym turnieju. Dla mnie Paris Major to jeden z najpiękniejszych i najważniejszych turniejów”.

Ayma podkreśla również ogólną ewolucję wydarzenia, z coraz bardziej zapełnionymi trybunami i liczną publicznością od pierwszych rund. To idealny kontekst dla Francuzów, aby osiągnąć jak najlepszy wynik w Paryżu.

Hazard stawiający na młodość zaczyna się opłacać

Od kilku sezonów francuska drużyna przechodzi zmianę pokoleniową. Wybór, który niekoniecznie był oczywisty na początku.

Ayma wspomina, że ​​kiedy przyjechał, Francja miała bardzo doświadczoną drużynę, z kilkoma zawodnikami, którzy od dawna grali w reprezentacji. Ale on musiał przygotować się na przyszłość.

„To był projekt, który mógł być nieco ryzykowny, ponieważ trzeba było podjąć trudne decyzje. Francja miała bardzo silną drużynę, z wieloma doświadczonymi zawodnikami, ale trzeba było zrobić miejsce dla młodszych zawodników”.

Powód jest prosty: trener nie chce po prostu zbudować drużyny, która będzie w stanie dokończyć sezon za Hiszpanią i Argentyną. Jego ambicją jest ostatecznie…  aby naprawdę zmniejszyć różnicę między dwoma globalnymi punktami odniesienia .

„Szczerze mówiąc, wciąż daleko nam do poziomu Argentyny i Hiszpanii. Ale jedynym sposobem, aby to osiągnąć, jest pozyskanie młodych zawodników, którzy trenują na bardzo wysokim poziomie, którzy mają potencjał i talent. Być może za cztery, pięć lat będziemy w stanie wystawić drużynę, która niekoniecznie będzie faworytem, ​​ale będzie w stanie naprawdę rywalizować”.

Przemyślana wizja średnioterminowa: nie skupiać się wyłącznie na natychmiastowych rezultatach, ale wykształcić pokolenie, które pewnego dnia będzie w stanie spojrzeć najlepszym narodom w oczy.

Timéo Fonteny jest pod wrażeniem Aymy: „To, co zagrał, było niesamowite”.

Wśród symboli tego nowego pokolenia,  Timeo Fonteny  oczywiście zajmuje ważne miejsce.

Zajmując 134. miejsce w rankingu światowym, Francuz zrobił kolejny krok naprzód na Paris Major. Wraz z Nacho Moraguesem zdominował  Álvaro Meléndez / José Luis González 6/1 6/4 przed pchaniem  José Jiménez / Álex Arroyo , rozstawieni na 14. miejscu, w defensywie w 1/16 finału.

Ayma szczególnie doceniła jego postawę.

„To, co zagrał, było niesamowite. Timéo grał z klarownością, opanowaniem i dojrzałością, co jest rzadkością w jego wieku. Rozegrał świetny pierwszy mecz, a potem przegrał minimalną różnicą z bardzo dobrą parą. Jestem bardzo dumny”.

Trener uważa również, że jego współpraca z  Nacho Moragues  Zapewnia mu to szczególnie cenną formę bezpieczeństwa w jego rozwoju.

„Ma hiszpańskiego partnera, który być może daje mu solidność i bezpieczeństwo, jakich potrzebuje młody zawodnik. Myślę, że to bardzo dobrze”.

Dla Aymy dzikie karty przyznawane młodym francuskim zawodnikom są właśnie częścią pracy nad rozwojem: dają im możliwość rywalizacji na tym poziomie i zdobywania doświadczenia.

Cytuje również  Yoan Boronad i Jérémy Robert którzy zagrali mocno w pierwszej rundzie Rolanda-Garrosa, mimo że odpadli, podobnie jak dwaj inni zawodnicy podążający tą samą ścieżką.

Dylan Guichard cztery lata później: „Dziś jest Francuzem numer 1”.

Historia  Dylana Guicharda  być może jeszcze lepiej ilustruje projekt Aymy.

Trener doskonale pamięta swój pierwszy rok, gdy podjął decyzję o niepowoływaniu Guicharda na Mistrzostwa Świata.

„Pamiętam swój pierwszy rok. Nie wybrałem go na Mistrzostwa Świata. Był bardzo smutny, ale powiedziałem mu: »Dla mnie nie będziesz tylko członkiem drużyny, pewnego dnia będziesz jednym z najlepszych francuskich piłkarzy. Jeśli potraktujesz to jako osobiste wyzwanie, zapewniam cię, że osiągniesz szczyt«”.

Cztery lata później przepowiednia się sprawdziła.

„Dziś jest numerem 1 wśród francuskich piłkarzy. Gra na bardzo wysokim poziomie”.

Na kortach Rolanda Garrosa Guichard i  Clement Geens  zrobił wrażenie w pierwszej rundzie, miażdżąc  Santiago Pineda / Javi Ruiz 6/0 6/2 , zanim uległ Lebrónowi/Augsburgerowi.

Dla Aymy ta progresja pokazuje również, że czasami trzeba pogodzić się z tym, że nie od razu wybierze się młodego zawodnika, aby lepiej wspierać go w drodze na najwyższy poziom.

Emocjonalna reakcja Thomasa Leygue'a: „Kiedy wygrali, płakałem”.

Ale punktem kulminacyjnym jego Paris Major było prawdopodobnie zwycięstwo  Thomas Leygue / Jesús Moya przeciwko Sanyo Gutiérrezowi / Juanlu Esbrí .

Ayma doskonale zdawał sobie sprawę z sytuacji Leygue'a. Po poważnym urazie ścięgna Achillesa i długim okresie rekonwalescencji, trener wciąż wierzył w jego umiejętności.

„Kiedy rozmawiałem z Thomasem, powiedziałem mu, że wrócił do bardzo wysokiej formy, być może zbliżonej do tej sprzed kontuzji. ​​Absolutnie wierzyłem, że ma wszelkie szanse na przejście kwalifikacji. Ale to, co stało się później, jest niewiarygodne”.

Leygue/Moya nie tylko przeszły kwalifikacje, ale także pokonały  David Gala / Enzo Jensen , a następnie Esbrí/Gutiérrez na koniec zupełnie szalonego trzeciego seta.

Ayma nie kryła swoich emocji.

„Było napięcie, mnóstwo emocji. Kiedy zobaczyłem, jak wygrywają mecz, płakałem. To było bardzo wzruszające, bo pokazuje, przez co przeszedł Thomas. Po kontuzji, po tym, jak był bardzo wysoko w rankingu, a potem spadł, pokazał, że w 100% zasługuje na swój poziom i pozycję, którą odzyska”.

Według niego Leygue ma jeszcze wiele do poprawienia.

„Ma wielki talent i wielki potencjał”.

Ważny moment dla trenera reprezentacji, który od kilku lat śledził powrót swojego zawodnika do zdrowia.

Znacznie bardziej dogłębny monitoring kandydatów do reprezentacji Francji

Wraz z pojawieniem się coraz większej liczby graczy śledzenie wszystkich kandydatów staje się coraz bardziej skomplikowane.

Ayma wyjaśnia, że ​​w tym sezonie wzmocniła swoją organizację, zwłaszcza dzięki przybyciu  drugi kapitan , co pozwala mu obserwować graczy przez cały rok.

Praca nie ogranicza się do rezultatów.

„Komunikujemy się cały czas. Śledzimy FIP-y, oglądamy mecze, analizujemy wyniki, piszemy raporty i przekazujemy je zawodnikom”.

Le  staż zorganizowany w Vichy  To był również ważny moment. Wzięło w nim udział kilku kandydatów do składu, a treningi, mecze i testy różnych kombinacji były przeprowadzane.

„Próbowaliśmy zmieniać pozycje, sprawdzając, kto z kim potrafi dobrze współpracować. Po obozie treningowym napisałem raport o stanie każdego zawodnika”.

Ayma komunikuje się również bezpośrednio z zawodnikami w sprawie ich osobistych projektów, a także z ich trenerami, aby uzyskać jak najpełniejszy obraz sytuacji przed podjęciem decyzji.

„Przeprowadziliśmy wywiad z każdym z nich. Wyjaśnili, gdzie są, dokąd chcą iść i co chcą robić. Przedstawiliśmy im również nasz punkt widzenia i rozmawialiśmy z ich trenerami, aby spróbować nawiązać współpracę”.

Metoda zaprojektowana do budowania  prawdziwy zespół , a nie tylko wybrać osiem najlepszych rankingów w danym momencie.

„Powinniśmy być dumni, że mamy drużynę złożoną w 100% z Francuzów”.

Kilka tygodni od  Puchar Świata w Doha Ayma jednak nadal ma jasny pogląd na obecną pozycję Francji.

Trener podkreśla, że ​​w wielu rywalizujących ze sobą reprezentacjach są zawodnicy urodzeni lub trenowani w Hiszpanii lub Argentynie, co pozwala na szybki wzrost poziomu reprezentacji.

Francja jednak podąża inną drogą.

„Francja ma w 100% francuską drużynę. Powinniśmy być z tego dumni”.

Ayma w pełni akceptuje tę długoterminową budowę.

Gdybyśmy dzisiaj dodali do składu tylko dwóch zawodników światowej klasy, mógłbym powiedzieć, że jesteśmy w pierwszej trójce drużyn na świecie. Ale tego nie zrobimy. Poczekamy, aż nasi zawodnicy staną się tymi najlepszymi.

Filozofia spójna z całym projektem realizowanym na przestrzeni kilku sezonów:  kształcić i kierować pokoleniem, zamiast szukać skrótów .

Doha: ćwierćfinały jako główny cel

Jak daleko może zajść Francja na kolejnych Mistrzostwach Świata?

Ayma nie obiecuje medalu. Biorąc pod uwagę rywalizację międzynarodową, woli postawić sobie realistyczny cel na początek.

„Naszym celem jest znalezienie się w pierwszej ósemce drużyn. Myślę, że awans do ćwierćfinału byłby świetnym osiągnięciem”.

Jednak za tym bezpośrednim celem kryje się o wiele bardziej ambitny projekt.

Pokolenie  Guichard, Fonteny, Leygue, Boronad, Robert  a postępy innych młodych ludzi powinny pozwolić Francji na trwałe zadomowienie się wśród najlepszych narodów.

A po tym paryskim Majorze Pablo Ayma wydaje się bardziej przekonany niż kiedykolwiek, że  Ryzyko podjęte kilka lat temu zaczyna się naprawdę opłacać. .

Benjamina Dupouya

Padla odkryłem bezpośrednio podczas turnieju i szczerze mówiąc, na początku nie bardzo mi się to podobało. Ale za drugim razem była to miłość od pierwszego wejrzenia i od tego czasu nie opuściłem ani jednego meczu. Jestem skłonny nawet nie spać do 3 w nocy, żeby obejrzeć finał Premier Padel !

Na ten sam temat

Tagi