Pablo Ayma po Mistrzostwach Europy: „Brak kluczowego zawodnika zmienił wszystko, ale ta drużyna ma ogromną przyszłość”

Kilka tygodni po odpadnięciu męskiej reprezentacji Francji z Mistrzostw Europy w Padlu w Hiszpanii w 2025 r. Pablo AymaKapitan reprezentacji Francji szczegółowo wspomina skomplikowaną kampanię. Francja zakończyła trzeci w swojej grupie w La Línea de la Concepción, tracąc tym samym możliwość bezpośredniego zakwalifikowania się do półfinały.

Trener udziela wyjątkowego wywiadu z charakterystyczną dla siebie szczerością. Odnosi się do krytyki, pytań, wątpliwości, swoich wyborów i przedstawia wnioski na przyszłość.

„Z Leygue'em wszystko na pewno potoczyłoby się inaczej”.

Pablo, jakie są Twoje ogólne odczucia po odpadnięciu z fazy grupowej?

„Oczywiście nie jest tajemnicą: byliśmy bardzo rozczarowani występem i końcowym rezultatem. Jesteśmy rywalami i trudno się z tego cieszyć. W tym zespole jest też dużo dumy. To ważna siła napędowa, która pozwala nam walczyć, nawet gdy sytuacja się komplikuje. Myślę, że grupa pozostała bardzo zjednoczona, nawet gdy szala zwycięstwa się załamała. To siła i nie powinniśmy jej lekceważyć”.

Teraz kilka rzeczy poszło nie tak. Wiedzieliśmy, że zabraknie nam Thomasa Leygue'a: to kluczowy zawodnik drużyny. Myślę, że z nim nie tylko przeszlibyśmy przez fazę grupową, ale także wystawilibyśmy silniejszy skład, który mógłby walczyć o podium.

Francja miała nadzieję przynajmniej na awans do półfinału…

„Oczywiście. Cała grupa była bardzo rozczarowana. Ta trzecia porażka z Holandią zmieniła wszystko. Holendrzy wystawili solidny zespół. Ich pierwsza para, która nas pokonała, wygrała również mecz z Włochami. Nie powinniśmy więc uważać ich za mały naród, wbrew temu, co mówiono przed i po meczu”.

Chciałbym również pochwalić pracę Padel Magazine„W szczególności artykuł opublikowany przed naszym meczem z Holandią. Niemal jako jedyny zwróciłeś na to uwagę, ostrzegając przed prawdziwym poziomem tej drużyny, którego absolutnie nie należy lekceważyć. Niestety dla nas, te ostrzeżenia nie wystarczyły, aby uniknąć wyniku, który wszyscy znamy”.

Euro Padel 2025 – Dlaczego Francuzi powinni obawiać się Holendrów?

Widać wyraźnie, że inne kraje również stają się silniejsze, a rywalizacja jest zacięta. Tym bardziej, że nowy format (Final 8, w którym bierze udział tylko 8 najlepszych europejskich krajów) wdrożony przez Międzynarodową Federację Piłki Nożnej (IFE) Padel.

Druga konfrontacja była bardzo długa: Jo (Bergeron) i Bastien (Blanqué) musieli walczyć prawie trzy godziny, aby zdobyć drugi punkt.

W trzecim meczu wystawiłem parę mistrzów Francji, Dylana (Guichard) i Manu (Vives).

Nie będę kłamał. Tak, szczerze mówiąc, myślałem, że wygramy. Ale taki jest sport. A my nie graliśmy dobrze. Nasi przeciwnicy wykorzystali nasze błędy i ostatecznie spisali się lepiej, co praktycznie nas wyeliminowało. Musieliśmy pokonać Włochy 3:0, żeby mieć jakąkolwiek nadzieję na awans.
W meczu z Włochami zagraliśmy lepiej, ale było za późno i to nie wystarczyło.

„W jakim stopniu naturalizacje wpływają na rozgrywki europejskie?”

Czy poza tym trzecim meczem z Holandią są jeszcze jakieś powody do żalu?

„W meczu z Holandią Timéo (Fonteny) i Ben (Tison) trafili na trudnego przeciwnika w pierwszym meczu. Oczywiście jest trochę żalu, bo nie udało nam się przełamać i wdrożyć naszej taktyki. Warto jednak zauważyć, że zmierzyli się z najlepszą holenderską parą.” Richters / Roper Rozegrali świetny mecz. Pokonali nawet Włochy, co również było niespodzianką.

Jeśli chodzi o Włochy, mają dobrych włoskich zawodników, ale także doświadczonego Hiszpana (Alvaro Montiela, 92. miejsce w światowym rankingu) i doświadczonego Argentyńczyka (Arisa Patiniotisa, 54. miejsce w światowym rankingu). Pewnego dnia będziemy musieli zastanowić się, w jakim stopniu przepisy dotyczące naturalizacji lub rekrutacji mogą wpłynąć na rozgrywki takie jak Mistrzostwa Europy czy Świata.

Jakie pozytywne aspekty pamiętasz mimo wszystko?

Grupa jest bardzo zjednoczona, naprawdę zżyta. To w 100% francuski zespół (zawodników), którzy bardzo sobie pomagają na boisku i poza nim. Zintegrowaliśmy również bardzo młodych zawodników, takich jak Yoan, którzy wraz z Timéo symbolizują bardzo obiecującą przyszłość.

Joris, Vives, Guichard i Leygue również mają duży potencjał. Ich młodość w połączeniu z doświadczeniem innych zawodników gwarantuje znakomitą przyszłość reprezentacji Francji. Jestem bardzo zadowolony z tego fundamentu.

„Brakowało nam zawodnika po lewej stronie”

Czy przygotowanie było wystarczające, zwłaszcza pod względem spójności i wyszkolenia zespołu?

„Obóz treningowy w Perpignan (Club du Mas) był bardzo produktywny. Przyjazd na zawody w sobotę pozwolił nam trenować do wtorku.”
Jedyny problem: tory treningowe były w bardzo złym stanie. Ale wszystkie zespoły musiały sobie radzić.
Jeśli chodzi o przygotowania, oczywiste jest, że im więcej czasu poświęcisz na trening grupowy, tym bardziej rozwiniesz w sobie automatyczne reakcje. To pomoże Ci podejmować lepsze decyzje i dostosowywać się do zmian.

W trakcie meczów drużynie czasami brakowało spójności. Czy wynikało to z braku wspólnego czasu gry przed mistrzostwami?

„Brakowało nam zawodnika na lewej stronie. Przed kontuzją Leygue zgodził się grać na lewej stronie, jeśli zajdzie taka potrzeba, a ta pozycja jest kluczowa”.
Bastien nie był w najlepszej formie przed zawodami. Timéo gra bardzo dobrze, ale jest jeszcze za młody, by zdobyć doświadczenie, które przychodzi z czasem. Choć nie mam wątpliwości, że zostanie reprezentacyjnym piłkarzem Francji.
A Manu, mimo że zdobył tytuł mistrza Francji, dopiero co wracał po kontuzji, co zawsze budzi wątpliwości, jeśli chodzi o tworzenie par.

„Max Joris był dla mnie niespodzianką”

Czy mogliśmy/powinniśmy byli zrobić pewne rzeczy inaczej podczas tych Mistrzostw Europy?

Z perspektywy czasu wszystko wydaje się prostsze. Ale wtedy myślałem, że to były najlepsze formacje przeciwko Niemcom, potem Holandii, a potem Włochom.
Wybory te zostały podjęte w porozumieniu z najbardziej doświadczonymi graczami. Wszyscy byliśmy zgodni, znając zalety i wady każdej kombinacji.

Czy gdybyś miał to zrobić jeszcze raz, podjąłbyś taką samą decyzję?

„Dla mnie niespodzianką był Max Joris, niesamowity po lewej stronie, najpierw z Benem w meczu z Niemcami, potem z Dylanem w meczu z Włochami, gdzie pokonali Patiniotisa/Cassettę, bardzo solidną parę.
Joris doskonale przystosował się do panujących na zewnątrz i bardzo szybkich warunków.
Dylan też: mimo że przegrał dzień wcześniej z Manu w meczu, który kosztował nas awans, to następnego dnia zagrał świetny mecz z Jorisem. Naprawdę mu gratuluję, bo wiem, jak bardzo to na nim wpłynęło w meczu z Holandią.
Gdyby zagrali razem przeciwko Holandii, być może zdobylibyśmy ten ważny punkt. Ale Manu spisał się bardzo dobrze z Dylanem w meczu z Niemcami, więc wybór był uzasadniony. A z perspektywy czasu zawsze wszystko jest jasne.

Która para zrobiła na Tobie najlepsze wrażenie?

„Bez wątpienia, Dylan i Joris przeciwko Włochom”.
Timéo i Johan pokazali, że potrafią bardzo dobrze ze sobą grać, ale oznaczało to rozstanie z Blanqué i Bergeronem, którzy pierwotnie stanowili naszą najsilniejszą parę.

Timéo zachorował tuż przed mistrzostwami. Czy mimo to powinien był grać?

„Był chory, dlatego wolałem, żeby nie grał w pierwszym meczu z Niemcami. Joris go zastąpił i zagrał bardzo dobrze. Dało to Timéo dodatkowy dzień na regenerację”.

„Joris go zastąpił i była to dobra decyzja”.

„Decyzje należy podejmować na podstawie kondycji każdego zawodnika: poziomu gry, pewności siebie, kondycji fizycznej i profilu przyszłego przeciwnika”.

„Konstruktywna krytyka jest zawsze interesująca, ale czasami nie wiemy wszystkiego…”

Kapitanowi reprezentacji kobiet towarzyszył asystent. Czy chciałbyś, żeby tak było na Mistrzostwach Świata?

„Tak, asystent jest niezwykle pomocny, zwłaszcza w zarządzaniu harmonogramem szkoleń, spotkaniami, posiłkami i podróżami. Jeśli asystent jest również trenerem, pozwala to na dzielenie się analizami.”
Turniej był nieco chaotyczny: zawodnicy byli w jednym hotelu, ja w innym, tory treningowe były oddalone o 20 minut spacerem z powodu niewystarczającej liczby transferów, a miejsce zawodów znajdowało się zupełnie gdzie indziej.
Wszystko jest prostsze, gdy tereny treningowe, miejsca zawodów i hotele znajdują się blisko siebie.

Po tej eliminacji niektórzy uważają, że konieczna jest zmiana trenera. Jak odnosisz się do tej krytyki?

„To całkowicie zasadne i interesujące pytanie. Pozwoli mi to odpowiedzieć na kilka komentarzy. Postaram się udzielić odpowiedzi, nawet jeśli w pewnym sensie może się to wydawać aroganckie. Oczywiście, w ferworze chwili wszystko jest w głowie. Zastanawiałem się, czy mogłem zrobić coś więcej, aby pomóc drużynie. Zawsze można znaleźć sposoby na dostosowanie się. Jednak z perspektywy czasu i bez popadania w arogancję, uważam, że moja praca na ławce rezerwowych jest dobra, niezależnie od tego, czy analizuję przeciwników, czy buduję składy. Moje doświadczenie jako trenera może znacznie pomóc zawodnikom rozwinąć ich potencjał”.
Wierzę, że moja wizja padla może mieć równie duży wpływ na teraźniejszość, jak i na przyszłość zespołu.
Rozumiem reakcje, ale uważam, że są niesprawiedliwe. Po pierwsze, potrzebowaliśmy tylko jednego meczu, żeby awansować do półfinału… to dużo i jednocześnie tak mało. Po drugie, gdybyśmy mieli Thomasa, wynik prawdopodobnie byłby inny. A potem, niestety, zbiegły się okoliczności i doszło do kilku nietypowych uchybień ze strony kluczowych zawodników; Manu właśnie wracał po kontuzji; a Timéo zachorował. To wszystko destabilizuje drużynę. Powiedzmy sobie jasno: to porażka dla grupy, tak samo jak zwycięstwo dla grupy.

Pablo Ayma po Mistrzostwach Europy: „Brak kluczowego zawodnika zmienił wszystko, ale ta drużyna ma ogromną przyszłość”.

Chodzi mi o to, że kiedy nie ma się wszystkich informacji, trudno jest dokonać obiektywnej oceny z zewnątrz. I nie należy lekceważyć innych krajów. Na przykład Szwecja, mając bardzo dobrą drużynę, również odpadła w fazie grupowej.

Jestem przekonany, że wrócimy, by walczyć o podium. Ta porażka nas wzmocni.

„Wspólnie z FFT analizujemy zmiany niezbędne do zbudowania naszego zespołu. Jestem pewien, że nam się uda”.

Cel: odzyskanie tytułu mistrza świata w 2026 roku

Jakie wnioski wyciągnąłeś z tego Euro, aby przygotować się do kolejnego Mundial w 2026 roku?

„Często uczymy się o wiele więcej z porażek niż ze zwycięstw. Dzięki niezbędnym zmianom dotrzemy na Mistrzostwa Świata silniejsi, bardziej zgrani, skuteczniejsi i z bardzo jasnymi wartościami. Chcemy być przykładem na boisku i poza nim. To cel, do którego będziemy dążyć z całą FFT”.

Jakie będą priorytetowe kierunki prac?

„Obserwowanie zawodników podczas zawodów, dawanie im informacji zwrotnej, sprawianie, że są jeszcze bardziej konkurencyjni, ale także wzmacnianie podstawowych wartości: pokory, wysiłku, dyscypliny, spójności.
Reprezentacja Francji jest już bardzo zjednoczona i to musi pozostać jej fundamentem.

Czy należy zmienić grupę?

„Tak, bez wątpienia. Moim celem jest zebranie jak najlepszego zespołu, myśląc nie tylko o perspektywie krótkoterminowej, ale także średnio- i długoterminowej. Jestem przekonany, że nam się uda.”

Franck Binisti

Franck Binisti odkrył padla w Club des Pyramides w 2009 roku w regionie paryskim. Od tego czasu Padel stał się częścią jego życia. Często można go zobaczyć podczas tournee po Francji, gdzie relacjonuje najważniejsze francuskie wydarzenia związane z padelem.