Płaski forhend to jeden z najczęściej stosowanych uderzeń w padlu, ale jednocześnie jeden z najbardziej problematycznych dla amatorów. Piłki lecą swobodnie, błędy w siatce, brak siły lub precyzji: błędy są powszechne. Aby im zaradzić, hiszpański trener i ambasador Kuikmy, Cristian Álvarez, proponuje prostą metodę opartą na pięciu progresywnych ćwiczeniach i kilku wskazówkach technicznych. 

Według hiszpańskiego trenera, większość zawodników napotyka te same trudności z tym podstawowym uderzeniem. Główna przyczyna nie zawsze jest związana z ruchem ramienia czy chwytem rakiety, ale raczej z ustawieniem, punktem uderzenia i kontrolą ciężaru w momencie uderzenia.

Dlaczego płaski forehand jest tak trudny do opanowania?

W padlu płaski forehand jest często używany do przyspieszenia wymiany z linii końcowej lub do wywierania presji na przeciwnika. Jednak wielu graczy uważa, że ​​ich uderzenia są zbyt słabe lub zbyt wysokie po uderzeniu.

Według Cristiana Álvareza jednym z najczęstszych błędów jest prostowanie się podczas uderzania piłki:

„Największym problemem większości amatorów jest to, że w momencie uderzenia załamują ugięcie nogi w górę. Piłka wtedy bardziej unosi się w powietrzu”.

Celem jest natomiast pozostanie nisko na stopach i przeniesienie ciężaru ciała do przodu, aby uzyskać bardziej płaską i agresywną piłkę.

Trzy podstawowe zasady przed rozpoczęciem

Przed rozpoczęciem ćwiczeń trener podkreśla kilka istotnych punktów technicznych.

Uchwyt dostosowany do jego gry

Cristian Álvarez zaleca stosowanie:

  • zdobycia kontynentu;
  • lub chwyt lekko skierowany w stronę forhendu.

Wybór chwytu ma bezpośredni wpływ na punkt uderzenia i odczucia podczas uderzenia.

Użyj niedominującej ręki jako punktu odniesienia

Choć gracze-amatorzy często pomijają tę kwestię, wolna ręka odgrywa istotną rolę.

Umożliwia ocenę odległości między piłką a ciałem i pomaga w lepszym ustawieniu się przed uderzeniem.

Podaj piłkę

W fazie ofensywnej ruch musi być bezpośredni i prosty.

Chodzi o to, aby uderzyć piłkę główką rakiety w celu uzyskania płaskiej trajektorii lotu, która będzie trudniejsza do obrony.

5 ćwiczeń zaproponowanych przez Cristiana Álvareza

1. Ciśnienie działające na szkło

Pierwsze ćwiczenie ma na celu rozwinięcie wrażeń dotykowych.

Gracz umieszcza piłkę na szkle i naciska przez dwie sekundy, po czym zwalnia nacisk na jedną sekundę.

Taka zmiana pozwala na lepsze wyczucie kontroli nad licem rakiety.

2. Określ właściwy punkt uderzenia

Drugie ćwiczenie polega na uderzaniu piłki o szybę, starając się, aby jej położenie było idealnie wyśrodkowane.

Celem jest niedopuszczenie do tego, aby piłka dotknęła krawędzi ramki i poprawa jakości strzału.

3. Włącz niedominującą rękę

Trzecie warsztaty skupiają się na umiejscowieniu.

Wolna ręka służy jako stały punkt odniesienia, pozwalający kontrolować odległość między ciałem a piłką i uzyskać lepszy czas.

4. Uderz w najwyższy punkt i przenieś ciężar ciała

Dla Cristiana Álvareza jest to prawdopodobnie najważniejsze ćwiczenie.

Gracz powinien starać się uderzyć piłkę w momencie, gdy osiągnie ona najwyższy punkt, a następnie zacząć spadać.

Jednocześnie musi pozostać zgięty w kolanach i przenieść ciężar ciała do przodu.

„Musimy pozostać nisko i przenieść ciężar ciała do przodu, a nie prostować się”.

Mechanika ta pomaga uniknąć unoszących się w powietrzu piłek, które dają przeciwnikowi czas.

5. Dodanie taktycznego wymiaru do płaskiego forhendu

Gdy już opanujesz tę technikę, czas wykorzystać ją w meczu.

Chodzi o to, aby zagrać płaskim forhendem w kierunku ciała przeciwnika, aby sprowokować zablokowany wolej lub niewygodną obronę.

Następnie gracz ma do wyboru kilka opcji:

  • zagraj lob, jeśli przeciwnik pozostaje na pozycji;
  • użyj chiquity na otwartej przestrzeni, jeśli przeciwnik się wycofa;
  • wykorzystać sytuację i przesunąć się w stronę siatki.

Płaski forehand staje się wówczas prawdziwym narzędziem do budowania punktu, a nie prostym uderzeniem z głębi kortu.

Kluczowy krok w rozwoju w padlu

Często uważany za podstawowy ruch, płaski forehand jest w rzeczywistości kluczowym uderzeniem w budowaniu ataku. Lepsza kontrola punktu uderzenia, przeniesienia ciężaru i ustawienia pozwala na większą powtarzalność, ale także dodaje dodatkowego wymiaru taktycznego.

Dzięki tej progresji składającej się z pięciu ćwiczeń Cristian Álvarez proponuje metodę dostępną dla osób na każdym poziomie zaawansowania, która pozwala przekształcić powszechną słabość w prawdziwą siłę na bieżni.

Na ten sam temat

Tagi