Po wyjątkowo wyczerpującym półfinale na turnieju Kuwait Major, Ari Sánchez i Andrea Ustero zapewnili sobie miejsce w finale po walce trwającej prawie 3 godziny i 40 minut. Było to ciężko wywalczone zwycięstwo, osiągnięte dzięki czystej sile woli, w meczu, w którym byli pod ciągłą presją. Na konferencji prasowej po meczu obaj Hiszpanie podsumowali walkę, zmagania w ciągu tygodnia i niezachwianą determinację.

„Nie było gry, ale wygraliśmy dzięki naszemu nastawieniu”.

Dla Ariego Sáncheza ten półfinał doskonale ilustruje trudności, z jakimi ta dwójka zmagała się w tym tygodniu w Kuwejcie. Poza poziomem gry, presja i stawka ciążyły na obu zawodnikach.

„Nie będę kłamał, w trakcie meczu kilka razy myślałem o tamtym spotkaniu w Rzymie, które również było bardzo długie i trudne”.

Hiszpanka przyznaje, że jej drużyna nie grała na najwyższym poziomie od początku turnieju.

W tym tygodniu chodzi o coś więcej niż tylko o padel. Jest presja, nerwy, rzeczy, o których wiemy, że nie powinniśmy myśleć, ale które są podświadomie obecne. To wszystko utrudnia.

Ale mimo tych trudności Sánchez jest najbardziej pod wrażeniem reakcji swoich kolegów z drużyny.

„Nie było gry, ale wygraliśmy dzięki nastawieniu, duchowi walki. Zawsze tego oczekiwałem od Andrei”.

Ustero u kresu sił, Sánchez w roli lidera

Jednym z ważniejszych punktów tej konferencji prasowej były trudności fizyczne, jakie napotkał Andrea Ustero w trzecim secie.

Sánchez opowiada, że ​​musiał namawiać swoją młodą partnerkę, by sięgnęła po najwyższe pokłady sił i sięgnęła po nie.

W trzecim secie Andrea powiedziała mi, że nie da rady, że nie czuje nóg. Odpowiedziałam, że zawsze możemy się bardziej postarać, że trenowaliśmy cały tydzień, żeby móc sobie radzić w takich momentach.

Przemówienie, które najwyraźniej przyniosło owoce.

„To był mecz mentalności, charakteru i nastawienia. Fakt, że udało jej się zagrać tak dobrze, jest niezwykle ważny”.

Sánchez podkreśliła również zasługi swojej partnerki, zwłaszcza po wyjątkowo skomplikowanej sytuacji w drugim secie, w którym przegrywały dwoma przełamaniami.

„Byliśmy w najgorszym momencie, ale wciąż wierzyliśmy. Starałem się jej pomóc, jak tylko mogłem, ale ostatecznie to Andrea wygrała ten mecz, psychicznie, fizycznie, pod każdym względem. Jestem z niej bardzo dumny”.

Zwycięstwo, które prawdopodobnie pozostawi po sobie ślad

Po 3 godzinach i 40 minutach walki obaj zawodnicy nie kryli wyczerpania w przededniu finału.

„Za tymi trzema godzinami i czterdziestoma minutami kryje się ogromna nerwowość i napięcie. To potęguje zmęczenie” – wyjaśnia Sánchez.

Regeneracja będzie więc kluczowa, zwłaszcza że Hiszpan zdaje sobie sprawę, że ten mecz nieuchronnie pociągnie za sobą konsekwencje fizyczne.

„Na szczęście mamy z sobą Toniego, naszego trenera przygotowania fizycznego. Będziemy pracować nad jak najlepszą regeneracją. To z pewnością wpłynie na nas negatywnie, ale chęć i motywacja do gry w finale mogą zrekompensować ten brak świeżości”.

Andrea Ustero: „Rok temu nie wyobrażałam sobie, że osiągnę taki poziom”.

Andrea Ustero ze swojej strony podsumowała postępy, jakie poczyniła od czasu rozpoczęcia współpracy z Arim Sánchezem.

Młoda Hiszpanka uważa, że ​​osiągnęła kamień milowy, szczególnie pod względem fizycznym i psychicznym.

Gdybym przypomniał sobie swoją sytuację sprzed roku, nie wyobrażałbym sobie siebie w tym miejscu. Odkąd gram z Arim, nauczyłem się tak wiele.

Szczególnie podkreśla postępy w radzeniu sobie z trudnymi czasami.

„Czuję, że robię postępy z turnieju na turniej, szczególnie fizycznie i psychicznie. Zaczynam rozwiązywać problemy, które kilka miesięcy temu kosztowały mnie fortunę”.

Uważa również, że ten rozwój zawdzięcza pracy swojego otoczenia.

„Mam szczęście, że mam u boku najlepszy zespół, co bardzo ułatwia mi wszystko. Jestem bardzo szczęśliwy, bo poczyniłem postępy, jakich nie mogłem sobie wyobrazić rok temu”.

Kolejny finał Wielkiego Finału, mimo trudności

Ta kwalifikacja potwierdza, że ​​Sánchez i Ustero potrafią utrzymać się na szczycie, nawet jeśli ich poziom gry nie jest zadowalający.

Przegrywając, zmagając się z problemami fizycznymi i będąc pod presją, znaleźli środki, które pozwoliły im odwrócić losy półfinału, który zdawał się im wymykać.

Teraz wyzwaniem będzie odzyskanie sił przed finałem, po meczu, który pochłonął ogromne pokłady energii.

Jednak, jak podsumował Ari Sánchez, motywacja do gry w finale Wielkiego Szlema może pozwolić im zapomnieć o zmęczeniu.

Benjamina Dupouya

Padla odkryłem bezpośrednio podczas turnieju i szczerze mówiąc, na początku nie bardzo mi się to podobało. Ale za drugim razem była to miłość od pierwszego wejrzenia i od tego czasu nie opuściłem ani jednego meczu. Jestem skłonny nawet nie spać do 3 w nocy, żeby obejrzeć finał Premier Padel !