Londyn P1: 20 000 widzów, ale czy brytyjski padel naprawdę się ugruntował? Padel Magazine

Po raz pierwszy w Wielkiej Brytanii Premier Padel Przyciągnął ponad 20 000 widzów na londyńską Olympię. Niezaprzeczalny sukces pod względem wydarzeń. Ale biorąc pod uwagę pełne trybuny, szybko rozwijającą się grę rekreacyjną i wciąż skromne wyniki lokalnych graczy, co ta pierwsza edycja tak naprawdę mówi nam o rozwoju padla w Wielkiej Brytanii?

Olympia pełna: pierwszy zakład wygrany

Premier Padel Trudno było oczekiwać lepszego widowiska. Turniej zgromadził ponad 20 000 widzów przez cały tydzień, a weekend był wyprzedany. Na kortach finałowych również można było zobaczyć najlepsze momenty cyklu, gdzie Coello-Tapia pokonały Galána-Chingotto, a Claudia Fernández i Martina Calvo zdobyły tytuły. Martina Calvo, mając 18 lat, została najmłodszą mistrzynią w historii turnieju. Premier Padel.

Jeśli chodzi o wydarzenia, oficjalny raport Premier Padel Trudno zatem zaprzeczyć. Utworzenie czterech torów w kultowym miejscu, przyciągnięcie najlepszych par na świecie i zgromadzenie ponad 20 000 osób już od pierwszej edycji to prawdziwy sukces.

Ale ta liczba nie odpowiada na wszystkie pytania. Reprezentuje ona skumulowaną frekwencję w ciągu tygodnia, a niekoniecznie 20 000 różnych osób. Co najważniejsze, brak publicznie dostępnych danych pozwala nam na razie dokładnie poznać profil publiczności: regularnych graczy, emigrantów z Hiszpanii lub Ameryki Południowej, entuzjastów sportów rakietowych, czy po prostu ciekawskich widzów, którzy przyszli odkryć nowe widowisko.

Wydarzenie miało na celu przełamanie ścisłych ram rywalizacji, oferując interaktywną ścianę, doświadczenie wirtualnej rzeczywistości oraz specjalną strefę dla dzieci. London P1 miało na celu przyciągnięcie zarówno pasjonatów padla, jak i zapoznanie graczy z tą dyscypliną.

Tylko jeden Brytyjczyk wygrał mecz

Wyniki lokalnych graczy pozwalają nam zmierzyć dystans, jaki nadal dzieli popularną brytyjską dynamikę od najwyższego poziomu międzynarodowego.

Dwunastu brytyjskich graczy otrzymało początkowo dzikie karty do udziału w rundach kwalifikacyjnych lub turnieju głównym. Spośród lokalnych graczy, którzy ostatecznie się zapisali, tylko jeden wygrał mecz: Christian Medina Murphy.

Brytyjski numer jeden, w parze z Hiszpanem Alberto Garcíą Jiménezem, zdominował Agustína Gutiérreza i Santino Giuliani Lombardo 6:2, 6:2, po czym przegrał takim samym wynikiem z Juanem Tello i Maximiliano Arce. To zwycięstwo pozostanie pierwszym w historii brytyjskiego zawodnika w turnieju. Premier Padel organizowane w Wielkiej Brytanii.

Za nim, pozostałe dzikie karty odpadły w swoich meczach otwarcia. Aimee Gibson i Catherine Rose dzielnie walczyły jednak z Alix Collombon i Ksenią Sharifovą. Po przegraniu pierwszego seta 6:1, dwie Brytyjki zmusiły przeciwniczki do tie-breaka w drugim secie.

Louie Harris, Chris Salisbury, Alfonso Patacho, Tia Norton, a także młodzi zawodnicy biorący udział w kwalifikacjach, odkryli również lukę, jaka wciąż istnieje w porównaniu z zawodnikami przyzwyczajonymi już do międzynarodowych rozgrywek.

Wniosek jest jasny: Wielka Brytania ma już swoją publiczność, ale wciąż nie jest na tyle głęboka, by móc konkurować z głównymi krajami zajmującymi się padlem.

Popularna obecność, która jest już bardzo realna

Sprowadzanie brytyjskiego padla do wyników londyńskiego P1 byłoby jednak mylące. Podczas gdy lokalna elita wciąż się rozwija, padel rekreacyjny odnotowuje spektakularny wzrost.

Według danych opublikowanych przez LTA w maju 2026 roku, w Wielkiej Brytanii grało milion dorosłych i juniorów na 1825 torach w 551 obiektach. W 2019 roku było ich zaledwie 15 000, w 2023 roku 129 000, a w 2024 roku 400 000.

Tę liczbę miliona należy jednak interpretować ostrożnie: obejmuje ona osoby, które grały w padla, a nie tylko regularnych graczy czy osoby biorące udział w zawodach. Jednak rosnąca liczba kortów, klubów i operatorów pokazuje, że zjawisko to nie jest już tylko przelotną modą.

Brytyjska obecność jest już zatem ugruntowana pod względem ekonomicznym i rekreacyjnym. Nadal brakuje jednak przekształcenia tej masy okazjonalnych graczy w graczy regularnych, a następnie w zawodników zdolnych do trwałej integracji z systemem FIP.

Istnieje już program szkoleniowy

Wielka Brytania również nie zaczyna od zera, jeśli chodzi o szkolenia. LTA stworzyła autentyczną ścieżkę rozwoju, ze wsparciem dla kategorii wiekowych U-14 i U-18, a następnie trzema poziomami wsparcia dla zawodników zawodowych.

Obowiązuje również kalendarz krajowy. W 2026 roku brytyjscy zawodnicy będą mieli 35 tygodni udziału w zawodach krajowych lub międzynarodowych, w tym pięć turniejów FIP, siedem brytyjskich zawodów Grade 1, 21 zawodów Grade 2 oraz trzy Promocje FIP dla młodych zawodników.

Branża jest zatem ustrukturyzowana, ale wciąż młoda. Wielka Brytania może już liczyć na Aimee Gibson i Catherine Rose, które weszły do pierwszej setki rankingu FIP, a Christian Medina Murphy w momencie londyńskiego P1 zajmował około 170. miejsce na świecie.

W ten sposób kraj zaczął budować poziomy pośrednie między grą rekreacyjną a profesjonalną. Jednak potrzeba kilku lat, aby ocenić, czy ten system jest w stanie wykształcić lokalnie wyszkolonych graczy, którzy będą w stanie znaleźć się w pierwszej setce, a następnie dążyć do dalszych etapów dużych turniejów.

Prawdziwy test rozpocznie się po turnieju

20 000 widzów na Olympia dowodzi, że Londyn może zorganizować i sprzedać duży turniej padla. Jednak to wciąż za mało, aby udowodnić, że Wielka Brytania stała się liczącym się krajem w tym sporcie.

Sukces będzie teraz mierzony inaczej: czy londyński P1 powróci na stałe do kalendarza? Czy publiczność nadal będzie przychodzić, gdy minie urok nowości? Czy kluby będą miały więcej rezerwacji? Czy wzrośnie liczba młodych zawodników? A przede wszystkim, czy brytyjskie dzikie karty będą w stanie wygrać kilka meczów w kolejnych edycjach?

Niniejsze pierwsze wydanie nie jest zatem ani prostym ćwiczeniem komunikacyjnym, ani ostatecznym dowodem sukcesu. Ukazuje raczej rynek, który jest już bardzo ugruntowany w swojej praktyce rekreacyjnej, zdolny przyciągnąć szeroką publiczność, ale którego postęp sportowy pozostaje w tyle za wzrostem komercyjnym.

Turniej London P1 z powodzeniem zapełnił trybuny. Kolejnym wyzwaniem dla brytyjskiego padla będzie stopniowe zapełnianie drabinek.

Antoine Tricolet

Odkryłem Padel Trafiłem do Hiszpanii przypadkiem, na kempingu. Od razu mnie wciągnęło; pasjonuję się padlem, śledzę wiadomości międzynarodowe i regionalne z takim samym entuzjazmem, jak sam sport.