Nieto / Yanguas: para półfinałowa… i zawirowania, które rodzą pytania

Bardzo często docierają do ćwierćfinałów, niejednokrotnie ten etap przekraczają, udowadniając w trakcie sezonu, że bez wątpienia zasługują na miejsce w półfinałach najważniejszych turniejów.

A jednak ... Niektóre porażki nadal rodzą pytania.
W Dubaju, w meczu z Garrido/Campagnolo, doszło do małej niespodzianki, choć patrząc z perspektywy czasu, hiszpańsko-brazylijska para odzyskiwała formę już od kilku tygodni.

W Egipcie zaskakująca porażka z Collado/Hernandez nieuchronnie wywołała poruszenie w kwestii czwartego miejsca w turnieju.

Tu pojawia się debata: zespół stabilny, ale taki, który nie zaskakuje i któremu mogą zdarzać się spadki formy.

Zwykła para… ale nie pod względem „całkowitej niezawodności”

Przez cały sezon Yanguas i Nieto spełniali większość wymagań:

wiele występów w ćwierćfinałach,
kilka solidnych półfinałów,
spójność lepsza niż w przypadku większości par spoza pierwszej czwórki.

W swoim pierwszym wspólnym roku Nieto/Yanguas wzięli dotychczas udział w 19 turniejach, w tym:

12 półfinałów
3 quarts
3 8e
1 16e

Ale ich problemem nie jest regularność. Ich problemem jest okazjonalny otwór wentylacyjny..

Pary Pucharu Świata FIP Nieto / Yanguas Coello / Tapia

Paradoks Yanguasa: zdolny do wzniosłości… i do przesady

Mike Yanguas jest nieustającą iskrą.
Potrafi odwrócić losy meczu w ciągu dwóch minut.
Ale przeciwko bardziej zwartym parom czasami stwarza otwarcia:

nieco kruchy stan psychiczny w chwilach napięcia.
źle skalkulowane podejmowanie ryzyka
trudność w uspokojeniu sytuacji, gdy jest to konieczne.

W Dubaju wystarczyły trzy lub cztery złe decyzje, aby zmienić dynamikę wydarzeń.

Nieto: idealna stabilność… ale czasami ograniczony wpływ

Coki Nieto wprowadza porządek, strukturę i bezpieczeństwo.
Popełnia bardzo mało błędów i zapewnia parze solidne podstawy.

Ale w trudnych meczach, gdy partner traci koncentrację lub przeciwnik daje się ponieść emocjom, czasami brakuje tej dodatkowej agresji, aby:

aby przełamać pęd przeciwnika,
wznowić grę przy sieci wcześniej.
narzucić zmianę tempa.

Solidność jest zaletą, ale nie zawsze rekompensuje brak dynamiki w kluczowych momentach.

Statystycznie rzecz biorąc, pytanie brzmi, czy ta para może rzeczywiście zaskoczyć najlepsze drużyny świata. Czy nie są ostatecznie zbyt przewidywalni jak na najwyższy poziom? Czy ten wysoce ustrukturyzowany, wręcz „zbyt czysty” styl gry nie staje się przeszkodą w ich postępach, nawet przeciwko parom uważanym za słabsze?

Ostatecznie liczby mówią same za siebie: w 19 rozegranych turniejach Nieto/Yanguas przegrali 7 razy przed półfinałami, A nawet 4 razy przed ćwierćfinałamiJasne jest, że pierwszym wyzwaniem nie jest rywalizacja z najlepszymi drużynami... ale raczej ograniczenie awarii i powstrzymanie konkurencji tuż za nimi.

Antoine Tricolet

Odkryłem Padel Trafiłem do Hiszpanii przypadkiem na kempingu. Od razu mnie wciągnęło. Padel jest moją pasją od trzech lat i śledzę wiadomości międzynarodowe i regionalne z takim samym entuzjazmem, jak sam sport.